موسیقی پارس- مصطفی امامی: حالا ۴ سال از انتشار آخرین آلبوم بنیامین میگذرد و کاسه صبر هواداران «دنیا دیگه مث تو نداره… » لبریزتر از هرزمان دیگری است. آنها میخواهند آهنگهای جدید خواننده محبوب خود را هرچه زودتر در قالب آلبوم جدید او گوش کنند اما بعد از چهار سال هنوز هیچ خبری از آلبوم بنیامین نیست و همین موضوع باعث شده هواداران بنیامین به نوعی دلخور باشند. شاید بهترین کسی که میتواند در مورد انتشار آلبوم بنیامین اظهارنظر درستی داشته باشد، محسن رجب پور (مدیرعامل ترانه شرقی) است. رجب پور در ابتدای صحبتهایش به تماشا میگوید: « بعد از انتشار دومین آلبوم بنیامین، تور گسترده کنسرتهایش در سراسر دنیا آغاز شد که این کنسرت ها، مخصوصاً تور امریکا که به تنهایی ۵ ماه وقت ما را گرفت باعث شد شخص ِ بنیامین بهادری وقت کمتری برای تولید قطعات جدید داشته باشد. فرق بنیامین و بعضی از خوانندگان تراز اول کشور این است که تا زمانی که خودش نباشد، کار جلو نمیرود. تا زمانی که بنیامین روی ترانههایی که فرید احمدی میسراید، آهنگی نسازد، تنظیمکننده نمیتواند کار تنظیم را آغاز کند و تا زمانی که خود ِ بنیامین نباشد، اصولاً کار تنظیم قطعات نهایی نمیشود. » رجب پور ادامه میدهد: « چند وقت پیش خبری با دو سال تاخیر روی یکی از سایتهای اینترنتی منتشر شده بود، مبنی بر اینکه محسن رجب پور قطعات تولیدی بنیامین بهادری و فرشاد فارسیان را شنیده و یک جمله گفته و… ! اول اینکه همانطور که گفتم این خبر متعلق به بیش از دو سال پیش است. اصل ماجرا از این قرار است که من بعد از آشنایی با فرشاد فارسیان توسط یکی از دوستانم، ایشان را به عنوان تنظیمکننده به بنیامین معرفی کردم. بعد از آشنایی بنیامین و فرشاد فارسیان، مدتها طول کشید که این دو با هم هماهنگ شوند و به سمت تولید قطعات حرکت کنند. بعد از گذشت یک سال من به این نتیجه رسیدم که اختلاف دیدگاه بین بنیامین بهادری و سازبندی فرشاد فارسیان باعث میشود ما به هدف اصلی که مد نظر داریم، نرسیم. به همین دلیل چون خودم فرشاد فارسیان را به بنیامین معرفی کرده بودم، خودم تنظیم را از یک فرد به یک گروه تبدیل کردم. با اضافه شدن نیما وارسته و علی منصوری به فرشاد فارسیان، این سه نفر قطعات را به صورت گروهی تنظیم میکردند که البته تنظیم گروهی شامل یک سری محاسن مثل استفاده از نظر جمعی و یک سری معایب مثل شور شدن یا بینمکاش به دلیل تعدد آشپزها است. اگرچه این موضوع هم یک مدتی گریبان ما را گرفت اما حداقلاش این بود که تجربه بسیار خوبی برای ما رقم خورد. » رجب پور در گفتوگو با روزنامه تماشا صحبتهایش را اینگونه ادامه میدهد: « عاملی به نام آینده هم وجود دارد که همیشه ترمز شما را میکشد. دفتر موسیقی بعد از دو سال از اواخر سال ۹۰ صاحب مدیر کل شد! مدیر کلی که دیدگاهش هیچ ارتباطی به موسیقی پاپ نداشت. آدمی که باید خودش موزیسین باشد و از همه شاخههای موسیقی حمایت کند، فقط از یک نوع موسیقی خاص حمایت میکرد و این باعث شد تمامی تولیدکنندگان موسیقی، به نوعی دلسرد شوند. این تغییر دیدگاه در دفتر موسیقی باعث شد ما به ۱۵ سال پیش برگردیم. من از سال ۶۹ در زمینه تولید موسیقی فعالیت دارم، روزی که وارد این شغل شدم ما موسیقی پاپ نداشتیم. از همان روز اول من برای گرفتن عکس مهرداد کاظمی در بیستون دوندگی کردهام، من چنین موانعی روبه رو بودهام و حالا نمیتوانم بعد از ۲۰ سال بایستم و نگاه کنم یک شخصی که معلوم نیست از کجا آمده و بر اساس چه رابطه یا ضابطهای به مدیریت رسیده، سلایق شخصی خود را در مورد موسیقی اعمال کند. » مدیر شرکت ترانه شرقی با حرارت خاصی صحبت میکند و انگار دل پری دارد، او صحبتهایش را اینگونه پیگیری میکند: « ما جزو معدود ممالک دنیا هستیم که به عدهای از هموطنان خودمان که از جنس خودمان هستند، فارسی حرف میزنند و موسیقی تولید میکنند، غیرمجاز میگوییم. میگوییم آنها بد هستند و ما خوبیم! مگر میشود گوش یک جوان ۱۵ ساله را گرفت و اجازه نداد اون نوع موسیقی را گوش نکند؟ دیدگاه دفتر موسیقی از کمرنگ کردن موسیقیهای غیرمجاز و زیرزمینی برگشت و رسید به جایی که مسولین دفتر موسیقی و معاونت هنری ارشاد امروز میگویند ما فقط جوابگوی آن بخش از موسیقی هستیم که خودمان برایش مجوز صادر میکنیم. متاسفانه حلقه مجوز را هم در زمینههای مختلف هر روز تنگ و تنگتر کردند. مثلاً در مورد ترانه، کار به جایی رسیده که امروز شما نمیتواند در ترانهها در مورد عشق صحبت کنید. » رجب پور ادامه میدهد: « جالب است که ما مدام شعار میدهیم که فلسفه وجودی انقلاب اسلامی ایران از عشق است اما مسولین موسیقی کشور مصاحبه میکنند و میگویند برای چی همه از عشق میخوانند؟ ! » رجب پور صحبتهایش را در مورد آلبوم بنیامین اینطور جمعبندی میکند: « پس دو عامل در تاخیر انتشار آلبوم بنیامین نقش دارد. اول دلسردی من از آنچه که در حوزه مجوز ارشاد میگذرد و دوم مشغلهای که به خاطر کنسرتها برای بنیامین به وجود آمده بود. همه اینها باعث شد، آنچه که بنیامین ساخته و پرداخته، به تاخیر بیانجامد. اما الان خوشبختانه، بنیامین تمام وقت خود را صرف تولید قطعات آلبوم جدید میکند. امیدوارم کار ساخت قطعات آلبوم جدید هرچه زودتر تمام شود و از آن بیشتر امیدوارم با تغییر دولت، دیدگاه دفتر موسیقی به دوسال قبل بازگردد و با نگاهی وسیعتر به موسیقی و سلیقه امروز جوان و جامعه نگاه کند. » مدیر ترانه شرقی در پاسخ به این سوال تماشا که آیا رفتن میرزمانی از دفتر موسیقی میتواند کمکی به بهتر شدن وضع موسیقی کند یا نه، میگوید: « نه، این جابه جایی هیچ کمکی به موسیقی نخواهد داشت. موضوع اینجاست که دیدگاه در معاونت هنری ارشاد، نسبت به گذشته به شدت تغییر کرده و عوارض این دیدگاه، امروز دیده میشود. این تغییر دیدگاه الان یک سال و نیم است که اتفاق افتاده و من میدانم دلیلش چیست. موضوع اینجاست که ما وقتی به پایان عمر یک دولت نزدیک میشویم، مدیران هرچه جایگاه کوچکتری دارند، سعی میکنند سنگ بقای بعد خودشان را بنا کنند. به نظر من تازمانی که دیدگاه دفتر موسیقی وزارت ارشاد، توسعه شنیداری جوان ِ این جامعه نباشد و به دنبال تصمیمگیری برای همه دیدگاهها و سلایق جامعه نباشد و یک دایره کوچک برای خودش تعریف کند و فقط به افراد داخل این دایره مجوز دهد، وضعیت تغییر نخواهد کرد. متاسفانه امروز وضع طوری شده که اغلب تولیدکنندگان مطرح موسیقی کشور، رغبتی برای گرفتن مجوز ندارند و شاید همین دلیل هم باعث شده تولید موسیقی زیرزمینی ظرف شش ماهه دوم سال ۹۰ تا الان حداقل ۲۰۰درصد رشد داشته باشد. » رجب پور ادامه داد: « جسارتی که در تولید موسیقی با صدای بانوان ظرف دوسال گذشته به وجود آمده، غیرقابل تصور است. این درحالی است که مسولین ارشاد سرشان را در برف فرو بردهاند و فعلاً نمیخواهند خودشان را درگیر این موضوع کنند و حتی نمیخواهند به آن فکر کنند. وقتی آقای مرادخانی مسول دفتر موسیقی بودند، مدام بابت اعطای مجوز به موسیقیهای مختلف پاسخگو بودند و به درستی اعتقاد داشتند انتشار قطعات مختلف گوش جوان این جامعه را از موسیقیهای صددرصد منفی حفظ میکند. اما امروز یک اتفاق خوب برای مسولین فرهنگی کشور افتاده و آن هم این است که دیگر کسی از آنها برای مجوزهایی که صادر میکنند سوال نمیکند چراکه این دوستان به چیزی مجوز میدهند که کاملاً منفعل است. اگر یکی از علما هم به موضوعی اعتراض کند، این دوستان خیلی راحت میگویند این قطعه فاقد مجوز است و تمام! در واقع مجوز شده بهترین وسیله برای بقای مدیران… » مدیرعامل ترانه شرفی اضافه میکند: «آنهایی که امروز برای موسیقی تصمیم میگیرند بیایند و بگویند از موسیقی چه میدانند؟ یا اهداف مدیریتی خود را مطرح کنند تا همه متوجه شوند. آقای میرزمانی انسان بسیار خوبی بودند اما یادت باشد موسیقی نیاز به آدم خوب ندارد، و ما به یک مدیر با برنامه و کار بلد نیاز داریم که بین انواع موسیقی ها، تفاوتی قائل نباشد. مدیریت یک تخصص است که ۵۰درصد آن به ذات انسان بازمی گردد. » از رجب پور میپرسم: « پیام صالحی چند روز پیش در گفتوگو با تماشا عنوان کرد که آقای رجب پور میگوید انتشار آلبوم آریان تا بعد از انتخابات ریاستجمهوری منتفی است، این موضوع را تایید میکنید؟ » که در جواب میشنوم: « بله، درست است. ما ۱۷ شعر از آریان به ارشاد دادیم که ۱۰ تا از این اشعار رد شد و مجوز نگرفت. من یک روزی این ۱۰ شعر را به عنوان سند ِ ناکارآمدی و تغییر دیدگاه دفتر موسیقی فعلی منتشر خواهم کرد تا متوجه شوید در قرن بیست و یکم به چه مسائلی ایراد گرفته شده! » رجب پور ادامه میدهد: « متاسفم از اینکه رئیسجمهور ما از یکی از بهترین و پرطرفدارترین خوانندگان پاپ این کشور در یک مراسم رسمی تقدیر میکند این خواننده در حضور رئیسجمهور برنامه اجرا میکند اما همین خواننده برای گرفتن مجوز، یک سال دوندگی کرده! متاسفانه هرچه سطح مدیران ما پایینتر میاید دامنه دیدگاه آنها کوچکتر میشود. روزی که آقای حسینی به وزارت رسیدند، از مدیرکل وقت ِ دفتر موسیقی در مورد شرایط موسیقی پرسیدم که ایشان در جواب گفت منتظریم ببینیم وزیرمان چه دستوری صادر میکند! من هم در جواب گفتم واقعاً متاسفم برای شخص شما و تشکیلات موسیقی که بعد از این همه سال کار و تجربه نشستهاید تا وزیری که از حوزه آموزشی وارد ارشاد شده، به شما در مورد موسیقی دستور دهد. مشکل ما در این مملکت عدم احترام به تجربه است. » مدیر برنامههای گروه آریان و بنیامین در پایان میگوید: « آنچه که من در گفتوگو با تو گفتم اعتقاد من است و پای آن میایستم. این چیزی است که بعد از ۲۲ سال تجربه به آن رسیدم و ایمان دارم تا وقتی این دیدگاه در دفتر موسیقی حکمفرما باشد، آن چه که به زعم دوستان، دشمن است زودتر به اهداف خود خواهد رسید. »

منبع: تماشا